W niedawnej sprawie Drugiego Departamentu Sąd musiał zdecydować, czy mieszkaniec Nowego Jorku mógł wnieść pozew w Nowym Jorku przeciwko lekarzowi z Teksasu, który leczył jego matkę, gdy mieszkała na Florydzie i w Teksasie. W pozwie zarzucono, że lekarz niewłaściwie przepisał jego matce leki bez bezpośredniego monitorowania jej stanu zdrowia, co spowodowało u niej uzależnienie i dezorientację, zniszczyło jej relacje społeczne, rodzinne i ekonomiczne oraz przyczyniło się do jej przedwczesnej śmierci.
Powód wniósł pozew w Nowym Jorku, a pozwany lekarz złożył wniosek o oddalenie powództwa z powodu braku jurysdykcji osobistej. Sąd niższej instancji uwzględnił wniosek pozwanego i oddalił powództwo z powodu braku jurysdykcji osobistej. Powód odwołał się od tej decyzji.
Gdy składany jest wniosek o oddalenie powództwa z powodu braku jurysdykcji osobistej, powód ponosi ciężar udowodnienia podstawy wybranej jurysdykcji. Powód wnoszący pozew w Nowym Jorku na podstawie CPLR §302(a)(3)(ii) musi wykazać: (1) że pozwany popełnił czyn niedozwolony poza Nowym Jorkiem; (2) że przyczyna powództwa wynikała z tego czynu; (3) że czyn niedozwolony spowodował szkodę na osobie lub mieniu w Nowym Jorku; (4) że pozwany oczekiwał lub powinien był rozsądnie oczekiwać, że czyn ten będzie miał konsekwencje w Nowym Jorku; oraz (5) że pozwany czerpał znaczne dochody z handlu międzystanowego lub międzynarodowego. Dopiero po spełnieniu tych elementów można ocenić, czy ustalenie jurysdykcji osobistej jest zgodne z zasadą należytego procesu.
W tej sprawie powód nie wykazał, że zarzucany czyn niedozwolony – przepisanie leków w Teksasie matce powoda, gdy przebywała ona w Teksasie i na Florydzie – spowodował szkodę w Nowym Jorku. Ponadto, w tych okolicznościach, powód nie wykazał, że pozwany oczekiwał lub powinien był rozsądnie oczekiwać, że czyn ten będzie miał konsekwencje w Nowym Jorku, ani że pozwany czerpał dochody z handlu międzystanowego w Nowym Jorku. Tym samym powód nie wykazał, że pozwany miał minimalne kontakty z Nowym Jorkiem, a pozew został słusznie oddalony.
Podobnie, w innej sprawie Drugiego Departamentu, nowojorska korporacja zajmująca się sprzedażą usług Verizon Communications za pośrednictwem agentów i subagentów pozwała jednego z subagentów, mieszkańca Kalifornii. Powód zarzucił, że pozwany ujawnił poufne informacje należące do powoda.
Pozwany nie odpowiedział, a powód złożył wniosek o wydanie wyroku zaocznego, który został uwzględniony jako bezsporny. Pozwany następnie złożył wniosek o uchylenie postanowienia o jego zaoczności i oddalenie pozwu z tego powodu, że sądy nowojorskie nie miały właściwej jurysdykcji nad nim na podstawie CPLR §302(a), ponieważ cała jego działalność była prowadzona w Kalifornii. Sąd niższej instancji oddalił wniosek.
Zgodnie z nowojorską ustawą o długiej ręce, „sąd może sprawować jurysdykcję osobistą nad każdą osobą niebędącą rezydentem… która… prowadzi jakąkolwiek działalność gospodarczą w stanie lub zawiera umowę w dowolnym miejscu na dostawę towarów lub usług w stanie”, niezależnie od tego, czy osoba ta faktycznie wjechała na teren stanu Nowy Jork. Dowód jednej transakcji w Nowym Jorku jest wystarczający do powołania jurysdykcji.
Nawet jeśli pozwany nigdy nie wjeżdża do Nowego Jorku, o ile jego działania tutaj były celowe i istnieje istotny związek między transakcją a zgłoszonym roszczeniem.
W tym przypadku pozwany wyraźnie argumentował przed sądem niższej instancji, że brakuje mu jurysdykcji na podstawie CPLR. W aktach sprawy istniały sprzeczności co do tego, czy pozwany pozyskiwał klientów w Nowym Jorku i czerpał prowizje z rzekomych sprzedaży tym klientom. W związku z tym Sąd Apelacyjny orzekł, że istniała kwestia faktyczna i że sąd niższej instancji powinien przeprowadzić rozprawę w celu ustalenia, czy pozwany prowadził działalność gospodarczą w Nowym Jorku, zanim ponownie rozważy wniosek.