Chociaż system bez orzekania o winie jest prosty, czasami kwestia tego, kto płaci w wypadku bez orzekania o winie, może być skomplikowana. Pierwszy Departament rozważył, czy niestawienie się na przesłuchanie pod przysięgą (EUO lub egzamin) skutkuje odmową wypłaty świadczeń.
Sprawa ta wynikła z wypadku samochodowego, który miał miejsce około 28 kwietnia 2011 roku. Ubezpieczyciel bez orzekania o winie ubezpieczał pojazd, który brał udział w zdarzeniu. Właściciel i kierowca pojazdu scedowali swoje świadczenia z ubezpieczenia bez orzekania o winie na pozwanych świadczeniodawców medycznych. Firma ubezpieczeniowa bez orzekania o winie wszczęła to postępowanie. Domagali się oni deklaracji o niewypłacaniu świadczeń bez orzekania o winie pozwanym, kierowcy i jego świadczeniodawcom medycznym. Twierdzą, że kierowca nie stawił się na egzamin, zgodnie z wymogami polisy ubezpieczeniowej. W związku z tym ubezpieczyciel bez orzekania o winie argumentuje, że kierowca naruszył warunek wstępny do objęcia ochroną ubezpieczeniową. Dlatego świadczeniodawcy medyczni nie powinni otrzymać świadczeń bez orzekania o winie kierowcy.
Po wszczęciu tego postępowania, ubezpieczyciel bez orzekania o winie złożył wniosek o wydanie wyroku w trybie uproszczonym w celu ustalenia, kto płaci w wypadku bez orzekania o winie. Sąd niższej instancji uwzględnił wniosek ubezpieczyciela o wydanie wyroku w trybie uproszczonym. Pozwani, kierowca i świadczeniodawcy medyczni, odwołali się od decyzji sądu niższej instancji.
Kto płaci w wypadku bez orzekania o winie – odwołanie
Na poparcie swojego wniosku o ustalenie, kto płaci w wypadku bez orzekania o winie, powód oparł się głównie na EUO kierowcy. Oświadczenie śledczego ubezpieczyciela bez orzekania o winie potwierdziło przebieg wydarzeń. Był on obecny podczas przesłuchania. EUO wykazało, że kierowca stawił się na swoje EUO, ale opuścił je przed zadaniem pytań dotyczących wypadku. Przerwane EUO ubezpieczonego kierowcy wykazało, że kierowca naruszył warunek objęcia ochroną ubezpieczeniową zgodnie z polisą.
W sprzeciwie wobec wniosku o ustalenie, kto płaci w wypadku bez orzekania o winie, pozwani nie kwestionowali tego, co wydarzyło się podczas EUO. Zamiast tego, pozwani argumentowali, że transkrypcja EUO nie spełniała standardów dopuszczalności. Sąd orzekł, że transkrypcja EUO kierowcy była dopuszczalnym dowodem. Została ona poświadczona przez protokolanta sądowego. Dodatkowo, oświadczenie śledczego potwierdza, że kierowca nie ubiegał się o kolejne EUO. Ubezpieczony tego nie kwestionuje. Poinformowano kierowcę o konsekwencjach jego odmowy kontynuowania EUO.
Decyzja
Pierwszy Departament orzekł, że Sąd Najwyższy, decydując, kto płaci w wypadku bez orzekania o winie, prawidłowo wydał wyrok w trybie uproszczonym na korzyść ubezpieczyciela bez orzekania o winie. Pierwszy Departament orzekł również, że cesjonariusz „wchodzi w buty” cedenta.
Tym samym cesjonariusz nie nabywa większych praw niż jego cedent.
Ponieważ obrona ta może być podniesiona przez ubezpieczyciela bez orzekania o winie przeciwko kierowcy, jest ona dostępna również przeciwko pozwanym. Dzieje się tak, ponieważ przyjęli oni cesje świadczeń bez orzekania o winie. Ta sprawa ilustruje, jak ważne jest, aby wszystkie osoby przestrzegały wszystkich wymogów dotyczących braku orzekania o winie. Dotyczy to również żądania ubezpieczyciela o EUO, jeśli jest to wymagane w polisie.
Niezastosowanie się do tego może skutkować odmową wypłaty świadczeń bez orzekania o winie. Nie jest również łatwo zrozumieć wszystko w takich sprawach, dlatego skontaktowanie się z prawnikiem jest niezbędne.