Sprawy dotyczące obrażeń ciała w stanie Nowy Jork, które obejmują wypadki budowlane, zazwyczaj generują wyroki i ugody znacznie wyższe niż standardowe sprawy dotyczące obrażeń ciała. Istnieje najprawdopodobniej kilka przyczyn tego zjawiska.
Wpływ nowojorskiej ustawy o rusztowaniach w sprawach dotyczących wypadków budowlanych
Jednym z powodów jest istnienie nowojorskiej Ustawy Pracy §240(1), znanej również jako „Prawo o Rusztowaniach”, która nakłada bezwzględną odpowiedzialność na określonych właścicieli i wykonawców na rzecz pracowników budowlanych poszkodowanych w wypadkach związanych z grawitacją. Ustawa obejmuje nie tylko pracowników spadających ze znacznej wysokości, np. z drabiny lub rusztowania, ale także spadający przedmiot, który rani pracownika. Własne przyczynienie się pracownika nie stanowi obrony w sprawie z Ustawy Pracy §240(1), co oznacza, że nawet jeśli zaniedbanie pracownika częściowo przyczyniło się do wypadku, właściciel i wykonawca nadal ponoszą pełną odpowiedzialność. Zasadniczo istnieją dwie obrony w przypadku sprawy z Ustawy Pracy §240(1). Jedna polega na tym, że działania pracownika były jedyną bezpośrednią przyczyną wypadku. Druga polega na tym, że pracownik otrzymał instrukcje, aby użyć urządzenia zabezpieczającego – na przykład uprzęży – i nie zrobił tego bez uzasadnionego powodu, co pozwala zastosować obronę „nieposłusznego pracownika”.
Wiele spraw na podstawie Labor Law §240(1) jest przynajmniej częściowo rozstrzyganych, zanim sprawa trafi przed ławę przysięgłych, w postępowaniu przedprocesowym znanym jako Summary Judgment (orzeczenie w trybie uproszczonym). W tym scenariuszu prawnik poszkodowanego pracownika będzie argumentował, że właściciel lub wykonawca ponosi pełną odpowiedzialność za obrażenia pracownika, ponieważ pracownik spadł z wysokości, a zaniedbanie pracownika, jeśli w ogóle miało miejsce, nie stanowi obrony. Argumentacja ta może obejmować dowód, że pracownik nie otrzymał odpowiedniego urządzenia zabezpieczającego chroniącego go przed zagrożeniami związanymi z wysokością i że brak zapewnienia tego odpowiedniego urządzenia zabezpieczającego był bezpośrednią przyczyną wypadku. Jeśli prawnik poszkodowanej strony odniesie sukces w tym przedsięwzięciu, pracownik wygra fazę odpowiedzialności sprawy przed rozpoczęciem procesu.
W takich okolicznościach pozwany i jego ubezpieczyciele są świadomi jeszcze przed rozpoczęciem procesu, że poszkodowany pracownik już wygrał w kwestii odpowiedzialności. W tym momencie pojawia się pytanie, czy obie strony mogą uzgodnić odpowiednią kwotę pieniężną w celu zawarcia ugody. Jeśli firma ubezpieczeniowa wie, że jej ubezpieczony nie może wygrać w procesie, może istnieć większa motywacja do zawarcia ugody, zamiast ryzykować znacznie wyższy wyrok od ławy przysięgłych. Ta motywacja do zawarcia ugody naturalnie podniesie wartość ugody.
Obrażenia w wypadkach budowlanych są poważne
Kolejnym powodem wyższych wyroków i ugód w sprawach dotyczących wypadków budowlanych jest sama natura doznanych obrażeń – upadki ze znacznej wysokości mogą i prowadzą do poważniejszych obrażeń niż inne rodzaje wypadków. Ofiary wypadków często doznają złamań, a także poważnych urazów kręgosłupa wymagających wielokrotnych operacji oraz urazowego uszkodzenia mózgu.
Powaga obrażeń często uniemożliwia powrót do pracy przez dłuższy czas, czasami na stałe. Ten element szkody skutkuje dużym roszczeniem o przyszłe utracone zarobki, szczególnie w przypadkach dotyczących młodszych pracowników z wynikającą z tego dłuższą przewidywaną długością życia zawodowego.
Różne elementy odszkodowania dostępne dla poszkodowanego pracownika – przeszły i obecny ból i cierpienie, przeszłe i obecne utracone zarobki oraz przeszłe i obecne koszty leczenia – wszystkie prowadzą do wyższego potencjału wyroku. Im wyższy potencjalny wyrok, tym wyższa potencjalna ugoda; pozwany lub jego ubezpieczyciel naturalnie zapłaci wyższą ugodę z możliwym ryzykiem wyższego wyroku.
Bezpieczeństwo pracowników jest priorytetem w stanie Nowy Jork
Nowojorska ustawa o rusztowaniach, o której branża ubezpieczeniowa chętnie wydaje ciągłe przypomnienia, że jest jedyną tego typu w kraju, nakłada odpowiedzialność za bezpieczeństwo pracowników tam, gdzie należy – na właścicieli i wykonawców komercyjnych projektów budowlanych, gdzie typowy pracownik ma niewielką lub żadną możliwość zorganizowania urządzeń zabezpieczających. W głośnych skargach, które firmy ubezpieczeniowe i branża budowlana składają w sprawie ustawy o rusztowaniach, brakuje faktu, że ustawa zwalnia właścicieli domów jedno- i dwurodzinnych, którzy zawierają umowę, ale nie kierują ani nie kontrolują prac, tak że ustawa o rusztowaniach generalnie nie ma zastosowania do osób prywatnych.
Nieuzasadnione wysokie wyroki ławy przysięgłych są często obniżane przez sądy procesowe w postępowaniach poprocesowych. Fakt ten jest zwykle pomijany w lamentach branży budowlanej i firm ubezpieczeniowych na temat plagi wymykających się spod kontroli wyroków ławy przysięgłych w sprawach dotyczących wypadków budowlanych. Nie wspomina się również, że wyroki uznane za nieuzasadnione wysokie są często obniżane w apelacji.
Wyroki ławy przysięgłych, a zatem ugody przed wydaniem wyroku, są zazwyczaj wysokie w sprawach budowlanych. Wynika to z ochrony zapewnianej przez ustawę o rusztowaniach oraz druzgocących obrażeń, które mogą wystąpić w wyniku braku zapewnienia odpowiednich urządzeń zabezpieczających.