Czy kiedykolwiek słyszeli Państwo termin „zaniedbanie porównawcze”? Ten artykuł wyjaśni, jak zaniedbanie porównawcze ma zastosowanie w nowojorskich sporach sądowych dotyczących obrażeń ciała. Proszę rozważyć ten (dość typowy) scenariusz. Idą Państwo alejką w lokalnym supermarkecie, przeglądając dostępne produkty. Nagle, leżą Państwo na podłodze. Poczuli Państwo, jak stopa się poślizgnęła, a gdy spojrzeli Państwo wstecz, zauważyli Państwo jakąś śliską substancję na podłodze. Okazuje się, że jest dobry powód, dla którego nie mogą Państwo obciążać prawej strony – zdjęcia rentgenowskie potwierdzają złamanie kostki i konieczna jest operacja.
W odpowiednich okolicznościach – jeśli uda się udowodnić, że pracownicy sklepu wiedzieli o stanie nawierzchni lub, alternatywnie, że stan ten utrzymywał się przez dłuższy czas – sklep będzie odpowiedzialny za wypłatę odszkodowania. Ale czy sklep może argumentować, że nawet jeśli jest odpowiedzialny, Państwo również ponoszą odpowiedzialność?
Podobnie jak inne stany, Nowy Jork uznaje doktrynę „zaniedbania porównawczego” jako obronę w sprawach o obrażenia ciała. W tym przypadku właściciel nieruchomości może przynajmniej próbować twierdzić, że odpowiedzialność jest wspólna, argumentując, że Państwa nieuwaga w patrzeniu, dokąd Państwo idą, była częściową lub nawet jedyną przyczyną wypadku (uwaga na marginesie: to kolejny powód, aby nie patrzeć w telefon podczas chodzenia!).
Gdyby sprawa miała zostać rozstrzygnięta w sądzie, ława przysięgłych zostałaby poproszona o ustalenie, czy zarówno Państwo, jak i sklep byliście niedbali, a jeśli tak, o przypisanie procentowego udziału w winie.
Niektóre stany mają limit, więc jeśli na przykład byli Państwo winni w 51%, straciliby Państwo prawo do dochodzenia odszkodowania. Wcześniej w Nowym Jorku obowiązywała zasada, że jeśli byli Państwo winni choćby w 1%, sklep wygrywał sprawę. Ale Nowy Jork jest teraz stanem „czystego zaniedbania porównawczego”, co oznacza, że nawet jeśli są Państwo winni w 99%, nadal mogą Państwo dochodzić 1% odszkodowania.
Zatem zasada zaniedbania porównawczego w Nowym Jorku jest dość prosta. Jeśli pozwany skutecznie argumentuje, że są Państwo częściowo winni wypadku, ława przysięgłych zostanie poproszona o przypisanie procentowego udziału w winie każdej ze stron. Następnie ława przysięgłych przyzna kwotę pieniężną za szkody. Jeśli ława przysięgłych ustali, że są Państwo winni w 50%, Państwa odszkodowanie zostanie zmniejszone o ten procent.
Kwestia zaniedbania porównawczego odgrywa przynajmniej pewną rolę w wielu sprawach o obrażenia ciała. W sprawach sądowych dotyczących wypadków samochodowych i motocyklowych może pojawić się pytanie, czy samochód, który został uderzony w tył, zjechał ze swojego pasa, lub czy pojazd, który miał pierwszeństwo, jechał z nadmierną prędkością.
Doktryna zaniedbania porównawczego pozwala ławie przysięgłych sprawiedliwie rozdzielić odszkodowania w prosty sposób. Ofiara wypadku może dochodzić odszkodowania pomniejszonego o własne zaniedbanie, a odpowiedzialność pozwanego jest ograniczona do jego rzeczywistego procentowego udziału w winie.
Michael L. Taub jest Partnerem w The Platta Law Firm, PLLC w Nowym Jorku. Jest członkiem Izby Adwokackiej Nowego Jorku od ponad 39 lat.