Adwokat ds. potknięć i upadków na chodniku musi wykorzystać wszystko, co ma do dyspozycji, aby dokładnie zbadać sprawę. W przypadku, który analizujemy w tym artykule, adwokat próbował przedstawić mapę miejsca, w którym powódka upadła. Ta pozornie prosta czynność skutkowała apelacją w sprawie.
Stan faktyczny sprawy
Kobieta doznała obrażeń, gdy potknęła się i upadła na podniesionej i nierównej części chodnika na Brooklynie. Następnie zatrudniła adwokata ds. potknięć i upadków na chodniku. Poszkodowana kobieta wniosła pozew przeciwko miastu Nowy Jork o odszkodowanie za obrażenia. Kobieta argumentowała, że miasto wiedziało o wadzie. Wiedzieli o tym, ponieważ było to zaznaczone na mapie dostarczonej przez instytucję ochrony chodników. Instytucja ta mapuje chodniki Nowego Jorku pod kątem wad mogących spowodować obrażenia ciała.
Sąd pierwszej instancji orzeka przeciwko adwokatowi ds. potknięć i upadków na chodniku
Przed procesem sąd niższej instancji uwzględnił wniosek pozwanego in limine. Wniosek dotyczył wykluczenia dopuszczenia mapy poprzez zeznania byłego dyrektora instytucji ochrony chodników. Wezwano również byłego dyrektora jednostki ds. wcześniejszych powiadomień departamentu transportu miasta. Sąd niższej instancji oddalił również wniosek adwokata ds. potknięć i upadków na chodniku o zakwalifikowanie byłego dyrektora instytucji ochrony chodników jako eksperta w sprawach dotyczących takich map.
Następnie miasto wniosło o wydanie orzeczenia jako kwestii prawa. Wnioskowali na tej podstawie, że powódka nie wykazała, iż pozwany miał wcześniejsze pisemne powiadomienie o rzekomej wadzie chodnika. Sąd niższej instancji uwzględnił wniosek i wydał orzeczenie na korzyść pozwanego, oddalając skargę. Powódka odwołała się. W wyniku apelacji, Drugi Departament uchylił decyzję sądu niższej instancji. Stwierdzili, że sąd niższej instancji popełnił błąd, odmawiając uwzględnienia wniosku adwokata ds. potknięć i upadków na chodniku. Stwierdzili również, że mapa była istotna.
Apelacja
Drugi Departament wyjaśnił, że obowiązek należytej staranności pozwanego w odniesieniu do ulic miejskich i chodników jest ograniczony wyłącznie do tych wad lub niebezpiecznych warunków, o których istnieniu w określonej lokalizacji zostali powiadomieni jego urzędnicy. Stwierdzono ponadto, że pisemne powiadomienie o wadzie jest warunkiem wstępnym. Oznacza to, że adwokat ds. potknięć i upadków na chodniku musi to udowodnić i przedstawić w pozwie.
W swoim uzasadnieniu Sąd zastosował zasadę, że mapy przygotowane przez tę instytucję ochrony chodników i złożone w jednostce ds. wcześniejszych powiadomień departamentu transportu miasta. Drugi Departament wyjaśnił również, że adwokat ds. potknięć i upadków na chodniku nie dążył do dopuszczenia mapy w celu udowodnienia, że mapa dokładnie przedstawiała zgłoszoną wadę chodnika.
Według Sądu, powódka zamierzała dopuścić ją w celu niebędącym dowodem ze słyszenia, a mianowicie w celu ustalenia, że pozwany miał wiedzę o rzekomej wadzie co najmniej 15 dni przed wypadkiem poszkodowanej powódki, zgodnie z wymogami prawa. Ponieważ mapa nie stanowiła dowodu ze słyszenia, powódka nie była zobowiązana do wykazania, że mapa spełniała wymogi wyjątku od zasady dowodu ze słyszenia dotyczącego dokumentacji biznesowej.
Ponadto, Drugi Departament orzekł, że sąd niższej instancji popełnił również błąd, odmawiając uwzględnienia wniosku powódki. Konkretnie, w kwestii zakwalifikowania byłego dyrektora instytucji ochrony chodników jako eksperta w zakresie map tworzonych przez tę instytucję. Uzasadniono to tym, że były dyrektor posiadał wymagane „umiejętności, szkolenie, wykształcenie, wiedzę lub doświadczenie”. W związku z tym Sąd uchylił decyzję sądu niższej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.